|
Zodra de wegen weer een beetje berijdbaar waren is Alexandru naar zijn schoonouders gegaan om levensmiddelen te brengen. Hij was zo geschokt door alles wat hij zag onderweg, dat hij niet meer kon slapen.
We hebben besloten om te gaan helpen. Dus, gezorgd voor sneeuwscheppen, dekens en warme kleding, brood en andere levensmiddelen (in veel dorpen waren de winkels leeg), een paar vrijwilligers opgezocht en meerdere dagen op pad gegaan. Voor vertrek hebben we gebeden en de vrijwilligers kwamen op de plaatsen waar het nodig was. Vooral oude mensen hadden hard hulp nodig. Bij sommigen was wel een pad naar de voordeur gegraven, maar niet naar de w.c. (die op het platte land altijd buiten is) en ook niet naar de voorraad brandhout en de waterput.Bij sommige huisjes hadden de ramen het begeven onder het gewicht van de sneeuw.
Bij sommige huizen was alleen nog een stukje van het dak zichtbaar, of zelfs dat niet. Een huis uitgraven was daardoor een flinke klus. Wat het lastig maakte was dat de sneeuw soms meer dan 5 meter omhooggegooid moest worden.
Het is belangrijk dat de huizen goed uitgegraven worden, omdat ze van leem zijn en als ze te nat worden is er risico van instorten.Een risico wat sowieso nog bestaat, want als het in een keer een stuk warmer wordt en de sneeuw gaat smelten komen er waarschijnlijk heel veel plaatsen onder water te staan, vooral ook omdat er nog bijna nergens riolering is.
Hartelijke groeten, Anneke
|
