|
Onderhoud in Boekarest bij Anneke.
Zoals nu al een paar jaar het geval is geweest, ging het dit jaar ook weer. Gaan we weer naar Roemenie? En zo ja, wat moet er gebeuren? Nu, werk is daar altijd wel. Dus heb ik, deze keer alleen, weer het vliegtuig naar Boekarest genomen om weer een stukje onderhoud te plegen. Natuurlijk heb ik daar wel hulp.
Een paar jaar geleden is het “schoollokaal” onderhanden genomen. Wat ook wel nodig was: de schimmel stond op de muren. We hebben toen plastic schroten op de buitenmuur gemaakt om de schimmel tegen te houden. Na een paar jaar bleek dat niet genoeg. De schimmel kwam er aan alle kanten bij langs. Dus moest er beter ingegrepen worden.
Waar begin je mee? Inkopen doen bij Marktkauf. Trek daar maar rustig een halve dag voor uit: alles opzoeken, kijken wat de beste oplossing is, weer zoeken en op het eind afrekenen. Omdat we geen eigen vervoer hadden, hebben we de hulp van Gheorghita de evangelist, ingeroepen, die alles bij Anneke afleverde.![Onderh2011-3 [320x200] Onderh2011-3 [320x200]](../assets/images/autogen/Onderh2011-3--320x200-.jpg) We hebben eerst de schroten van de muur gehaald. Daarna de gaten in de muur dicht gemaakt. De Roemenen zijn gek op beton. De muren waren aangesmeerd met beton, maar van zo’n slechte kwaliteit dat de schimmel grote delen, vooral achter de radiator, verpulverd had. Dit moest eerst verwijderd en weer aangesmeerd worden. Daarna werd er aluminiumfolie met een plasticbekleding op de muren aangebracht zodat er geen stukje onbedekt bleef. Normaal wordt dit folie op de daken gebruikt, dus voor ons was het ook prima geschikt. Alle naden werden ook nog dichtgeplakt met aluminium plakband , zodat de muren luchtdicht werden afgesloten. Daarna schroten op de muur en daarop waterbestendige gipsplaten van 12,5 mm dik, 120 x 250 groot. Wat dus goed zwaar was! Het voordeel is natuurlijk dat je wel goed op kunt schieten. Het meeste werk kostte het op maat maken in de hoeken en rond de ramen. Daarna werd een voorstrijkmiddel, een soort lijm op de platen gestreken en met afwasbare latex behandeld. De kamer kan er nu weer jaren tegen.
Alexandru woont met zijn gezin op het ogenblik in een paar omgebouwde wooncontainers. Gekocht van een Nederlandse firma met een vestiging in Roemenie. Hij kon niet langer in zijn huis wonen. Zijn longen gingen kapot van de schimmel. De Stichting heeft een paar containers gekocht die straks gebruikt worden voor opslag van goederen. En daar woont hij nu dus tijdelijk. Maar in de winter heeft hij een probleem: de containers zijn dan haast niet warm te krijgen. De containers zijn wel geïsoleerd maar ze staan ongeveer een halve meter boven de grond. Er is daar nog geen gas, dus moet alles elektrisch verwarmd worden. In de drie koudste maanden wordt dan meer elektra gebruikt dan Alexandru aan inkomen heeft. De onderkant is wel geisoleerd met steenwol maar niet luchtdicht afgesloten. We hebben nu onder alle containers door plastic aangebracht. Daarna hebben we de ruimte onder de containers afgesloten van de buitenwereld door kunststof golfplaten aan de buitenkant te bevestigen. Naar ons idee moet dit behoorlijk in de verwarmingskosten schelen.
Gerlof van der Veen
|